"Gure Ahotsa" blog-a, sortu berri dugun talde bat gara, Errenteriako Osasun Mentaleko Eguneko Unitateko kidekok sortutako blog.a da "Gure Ahotsa".
Gure helburua hemen lantzen ditugun gaiak zuekin partekatzea da: iritziak, bakoitzaren bizikizunak eta bestelako zenbait gai: errezetak, bidaiak, poesiak, kontakizunak... Hemen aurkituko dituzun ideiak positibo eta interesgarriak dira.

martes, 7 de febrero de 2023

KAIOLA IREKIA / JAULA ABIERTA



Yo estaba mentalizada en que todo acabaría. Se, y conozco, que todo tiene un tiempo establecido, el cual debemos respetarlo, pero cuando acaba ese tiempo, tienes que ser libre, volar, crecer y experimentar a salir a un mundo el cual tiene nueva gente y nuevas rutinas. Gracias al destino, o a los tiempos, yo tuve 5 meses para asimilar que mi tiempo en la unidad, se estaba acabando. Ahora doy gracias a esos meses, pero en el momento, solo quería salir de allí, quería volar sin estar preparada, pero no lo sabía, y no lo quería ver. Esperé, y cuando llegó el mes, todo empezó a darme mucho miedo. ¿Cómo iba a salir de mi lugar de confort, el cual ha sido mi "casa" durante dos años? Quería crearme una jaula, un refugio, e indirectamente, empeore. ¿Cómo no tener miedo a la sociedad si casi no la has conocido? ¿Cómo no tener miedo a las nuevas rutinas si tampoco las conozco? Pero siempre me repetía: tengo que crecer. Debo de crecer. Y decidí salir. Aventurarme al mundo, el cual no había tocado mucho. Y salí. Y me di cuenta de que el mundo, si tú no quieres, no da miedo, incluso puedes aprender de él. Y me di cuenta que las nuevas rutinas, si tú lo deseas, pueden ser divertidas. Porque todo, es distinto del lado del cual lo mires. Y eso aprendí. Y aunque tenga siempre mi jaula por si me da miedo, volver a ella, ahora quiero tenerla abierta.

Susana, ex-compañera de la Unidad de Día

----

Respuesta de los compañeros de la Unidad de Día:

Iosune: "me alegra saber de la aventura tan divertida que estas viviendo y espero no tengas que cerrar nunca la jaula y sigas volando".

Begoña: "Ojalá, yo algún día consiga salir, no tener miedo a salir de mi zona de confort. TENGO QUE CRECER; DEBO DE CRECER, aprender a salir al mundo, aprender a salir de esa rutina y monotonía, y darme cuenta de que la vida quizás pueda ser "divertida" si yo lo deseo. Sólo hace falta ser fuerte y no tener miedo a salir fuera de la jaula".

Monty: "Es VALENTIA, saber que estas mal y afrontar todo con ganas pero con miedo, es ser valiente. Nos manda un mensaje que aunque ahora no podamos entenderlo, nos abre los ojos hacia un futuro, nos da fuerzas para que ese futuro no nos de miedo y nos adelanta que lo que venga seguro que será bueno".

Jaione: "Que bonito el mensaje que nos transmites. No al miedo. La jaula puede ser un Refugio, pero siempre con la puerta abierta. Y que cada uno tenga la Libertad, Seguridad y confianza de ir y volver a cuando quiera, a dónde quiera... Así es como podremos experimentar, aprender, crecer, VIVIR!"

Cecilia: "Tus palabras nos llegan de verdad porque eres tú la que escribes, y cuando lo haces nos llenas de Esperanza porque la ruta que estas haciendo está hecha de valor, de lucha y de superación. Y seguirás avanzando, y aprendiendo porque la vida es eso. Eres única, eres grande. Es tu momento, aprovéchalo, disfrútalo"

Rosario: "Enhorabuena Susana por aprender a salir de esa jaula. Gracias por demostrarnos que no hay que tener miedo. Yo, en este momento, la jaula es lo mejor que tengo, pero gracias a tu ejemplo empezaré a volar, y siempre con la ayuda de estos grandes profesionales y los compañeros de la Unidad de Día".

viernes, 27 de enero de 2023

ZAILTASUNEN INGURUKO KONTZIENTZIA HARTZEN / TOMANDO CONCIENCIA DE LAS DIFICULTADES

 

Kaixo, soy Mai Herrera y hoy quería compartiros un extracto del Podcast "El Padrasto del Dedo Gordo", por Almudena Puyo:


"La dificultad es algo completamente inherente en nuestras vidas, algo inevitable. Por mucho que nos esforcemos, siempre está o siempre aparece

Cuando todo se siente en aparente calma y controlado, en realidad resulta que no; que aún puede pasar algo más; de hecho creo que una de las frases más fatales que se puede decir, es "Bueno a peor no puede ir", porque, sorpresa, siempre puede ir a peor.

 He de decir que el hablar de estas dificultades no se trata de pesimismo, es una toma de consciencia y casi un alivio, ya que saber que las cosas se complican de forma genuina y no porque yo las complique es algo así como un bálsamo."

 

-Almudena Puyo, El Padrastro del Dedo Gordo Podcast




miércoles, 18 de enero de 2023

EGUNEKO UNITATETIK PASA ONDOREN, HEGAN EGITEA TOKATZEN ZAIT / TRAS EL PASO DE LA UNIDAD DE DIA, ME TOCA VOLAR

 Aún recuerdo el día que comencé.

Vi el sitio y lo primero que pensé fue "es como estar en casa";.

Los primeros días, como en todo, daba miedo. Daba miedo ver cómo en un espacio

reducido, te podías abrir tanto, con gente que con solo mirarla, sabias que te entendían. Y

eso si, siempre acompañadas, siempre.

He pasado fríos inviernos, en los cuales no faltaban las meditaciones, con los pies

descalzos para poder sentir nuestras emociones, y conectarnos con el sueño.

He pasado primaveras en las cuales he pintado árboles y gente caminando por la calle, o

hemos jugado entre todos al baloncesto.

He pasado veranos los cuales dábamos paseos por mi pueblo, y conociendo sitios que

desconocía.

Y también he pasado otoños en los cuales hemos creado historias con el Dixit, y hemos

pensado en los propósitos del año siguiente.

He pasado tanto, que podría estar escribiendo durante horas.

Quiero quedarme con el aprendizaje que me ha llevado a por fin cerrar una etapa, al

principio oscura, pero ahora, como la de mayor aprendizaje de mi vida.

He aprendido que siempre hay que hacer pequeños esfuerzos para poder salir de la

oscuridad, y aunque nos cueste, a hacerlos, porque si no, la oscuridad podrá con nosotros.

He aprendido que cada cosa tiene su sitio, su por qué, su tiempo, y que cuando no se

puede dar más es un sitio, es hora de coger el volante y cambiar de rumbo, y que

cambiemos de rumbo no tiene por qué sé malo.

He aprendido a decir que no sin sentirme culpable, a ponerme como primera persona en mi

historia, en mi vida, y a cuidar mi mente, mis tiempos, mis manías.

He aprendido que ser distinta o tener una enfermedad mental, hace que seas especial, pero

nadie ha dicho que ser especial sea algo malo, ser especial te hace ser único.

Porque después de casi 3 años, por fin salgo a ver el mundo, y con ganas. Ganas de gritar,

de volar, de conocer y de comerme el mundo.




lunes, 2 de enero de 2023

???


 


LA MAGNITUD DE LA RECOMPENSA QUE EXPERIMENTAS MIENTRAS TRABAJAS EN UNA META, ES PROPORCIONAL A LA IMPORTANCIA DE LA META. MIENTRAS MAS IMPORTANTE SEA LA META QUE ESCOJAS, MAS POSIBILIDADES HAY PARA QUE ESE TIPO DE RECOMPENSA SEA UN ESTADO DEL SER QUE AFIRMA LA VIDA Y ES DIRECTAMENTE MOTIVANTE. PERMITE ENFOCARTE Y PRESTAR ATENCION. REPRIME EL MIEDO. LO HACE SOSTENIBLE.

Texto de Jordan B. Peterson, psicólogo clínico, crítico cultural y profesor de psicología canadiense.  




lunes, 26 de diciembre de 2022

ZORIONAK ETA EGUBERRI ON!

 



                   ¡¡¡¡ Zorionak eta eguberri on!!!!

Dejamos de ser niños cuando se desvanece la magia y esas creencias mágicas que lo sustentan y se impone la realidad menos brillante y mas gris.

Luego, nos pasamos la vida buscándola, añorándola , creándola...sin recordar que magia es poder ver, sentir y agradecer los grandes y pequeños momentos y valiosas personas que nos presenta el día a día y que son un regalo en nuestras vidas....

Aceptar mi vida, mi enfermedad,mis limitaciones y carencias tal y como son y quedar abierto para que lleguen nuevas oportunidades para mejorar, cambiar y crecer y hacer de mi vida un lugar acogedor.

jueves, 15 de diciembre de 2022

GABONAK ETA OSASUN MENTALA / LA SALUD MENTAL EN TIEMPOS DE NAVIDAD

                      Farolillos en Bayona


Muchas personas en estos tiempos estamos tachando los días con temor debido a una festividad: 

La Navidad.

¿Temida navidad o querida navidad? Yo, expondré las dos partes, ya que yo, como muchos o muchas, sufrimos las dos partes; lo malo por las fechas que son y lo bueno porque tenemos niños en casa, y eso, nos guste o no, nos da un poco de alegría en estas fechas señaladas.

La Navidad, nos guste o no, son días muy duros, ya sea porque cada año, las sillas y los platos se van vaciando, porque no nos gusta salir de casa y menos por las noches, no queremos el agobio de la gente, que mucha, durante el año no vemos, por el atracón de comida que te puede emparanoiar, o por a veces lo hipócritas que son las fiestas, con la bomba de películas en las que todos se enamoran, con sus físicos perfectos, las pedazo casas que tienen, lo guapos que son y el buen trabajo que tienen, que hacen que te preguntes: ¿ qué he hecho mal?

Pero no son sólo las películas. Es entrar a un centro comercial y no ver más que gente, gente y más gente, corriendo, con bolsas, y no hablemos del sector comida, no olvidemos también los precios rozando de diciembre con la famosa "cuesta de enero", que nadie la inventó para nada.

La Navidad es eso, una bomba. una bomba mental de nostalgia , más agobio, más familia, más recuerdos. Conozco poca gente a la que le guste. Bueno si, a 1, a mi hijo. 

La Navidad con niños. Mi hijo es pequeño. Yo odio la navidad desde hace unos años, pero cuando tienes un niño, y miras la navidad a través de sus ojos es precioso.

La Navidad es borrar los días comiendo cada día una chocolatina porque llega la noche del 24, que la vives con nervios y alegría porque sabes que mañana tendrás mil nuevos regalos e ilusiones.

La Navidad es la alegría de esperar la nieve comiendo castañas con gorro y manoplas, yendo a entregar una carta escrita llena de ilusión.

La Navidad, es adornar tu árbol en casa con la estrella más grande para que la vean. Son calles con mil luces. Es un mercado de casitas, cada cual más preciosa. Son villancicos a todas horas, que acabas loco con tantos, pero que recuerdas y te sabes todos.

La Navidad es especial, viéndola tanto con los ojos de un niño o no. Ojalá pudiese a la gente que la odia, poder hacer con este escrito, que aunque sea, podáis verla durante este rato, con el corazón de un niño. 

Y no olvidemos a todos los que están solos, que como yo digo, miren al cielo, que cada estrella, es un plato vacío que se vació sin quererlo. Que cenen junto a ellas, con el corazón abierto para sentir cualquier emoción.

La Navidad es eso, emoción.


                                                                                                                                       Escrito por: Susana

 

lunes, 5 de diciembre de 2022

HIRUGIARRA ETA GAZTAREN QUICHEA / QUICHÉ DE BACON Y QUESO


Ingredientes:

- Pasta brisa (redonda) 

- Queso rallado 150gr.

- Bacon 150gr.

- Nata de cocinar 100ml o bechamel.

- 4 huevos.

- Especias al gusto (sal, pimienta negra o blanca...)


Elaboración:

1) Precalentar el horno a 200ºC.

2) Estirar la masa, ponerla sobre un molde redondo, estirarla bien y pinchar con un tenedor toda la base. 

 


3) Doblar los bordes y con un tenedor, aplastamos hacia el molde. IMPORTANTE: tiene que quedar altura para evitar que luego el relleno se desborde.








4) Meter la masa al horno ya caliente durante 10min. 

5) Freir el bacon con una gotita de aceite.










6) Batir los huevos con un poco de sal.


7) Mezclar el bacon, (anteriormente frito), con los huevos, la nata y la mitad del queso rallado. Mezclar muy bien y añadir las especias al gusto. 










8) Echar la mezcla a la masa.










9) Dejar la quiché durante más o menos entre 15- 20 min.

10) Echar el queso gratinado encima de la quiché y dejar gratinar (5 - 10min) 










ON EGIN!!!         ¡¡¡BUEN PROVECHO!!!

miércoles, 16 de noviembre de 2022

URDAIAZPIKO ETA GAZTAREN PALMERATXOA / PALMERITAS DE JAMON Y QUESO




INGREDIENTES

  • Hojaldre
  • Tomate frito
  • Jamón
  • Queso
  • Huevo

ELABORACIÓN:

Paso a paso:

1. PRECALENTAR AL HORNO A 230º

2. EXTENDER EL HOJALDRE

3. PINTAR EL HOJALDRE CON TOMATE

4. COLOCAR LAS LONCHAS DE JAMON

5. COLOCAR LAS LONCHAS DE QUESO ENCIMA DEL JAMON


6. ENROLLAR EL HOJALDRE  EN DOS RULOS DANDO FORMA DE PALMERA 



7. CORTAR EN RODAJAS 2 CM


8. SEPARAR DE UNO EN UNO  Y COLOCAR LAS PALMERITAS EN LA BANDEJA


9.BATIR EL HUEVO Y PINTAR LAS PALMERITAS POR ENCIMA Y DE LADO

10. METER EN EL HORNO A MITAD DE ALTURA   BAJANDO A 200º DURANTE 15 O 20 MINUTOS

Y ESTE ES EL RESULTADO:



ON EGIN!

miércoles, 9 de noviembre de 2022

TERAPIA OKUPAZIONALA /TERAPIA OCUPACIONAL

Una manera esquemática, visual y fácil de entender lo que es la Terapia Ocupacional:






El 27 de octubre fue el Día Mundial de Terapia Ocupacional. Compartimos con vosotros en vídeo que se publicó ese día: 

HagámosLOposible 





Ese día en el Hospital de Día de Ferrol hicieron un ejercicio que nosotros ahora en Errenteria queremos volver a hacer con los usuarios de nuestra unidad. ¿Podrías contestar a estas preguntas?:
  1. ¿Qué aporta la Terapia Ocupacional a tu proceso de recuperación?
  2. ¿Qué actividades te ha ayudado a valorar o a alcanzar Terapia Ocupacional?
  3. ¿Qué palabras asocias con Terapia Ocupacional?
Después hacemos una puesta en común en grupo. Mil gracias.

jueves, 20 de octubre de 2022

BARNE BIDEA / EL CAMINO INTERIOR

 Nuevo programa en La2: El Camino Interior


En uno de los capítulos entrevistan a: Edurne Pasaban


Nos ha hecho reflexionar sobre los aspectos importantes a tener en cuenta en la vida a través de un recorrido vital y por el Camino de Santiago. Hemos reseñado  las palabras/frases que más nos han llamado la atención:

NO COMPARARSE CON NADIE, CADA PERSONA ES UN MUNDO. 

 SER HONESTOS CON UNO MISMO.

EL LIBRO DE LA VIDA DE UNO MISMO LO TIENE QUE ESCRIBIR UNO MISMO Y PARA UNO MISMO, NO PARA COMPLACER A LOS DEMÁS.

TENEMOS QUE ENCONTRAR COSAS QUE DEN SENTIDO A NUESTRAS VIDAS.

INTENTAR Y ATREVERSE A MONTAR EN EL TREN AUNQUE NO SEA EL NUESTRO.

TRATAR BIEN A TODAS LAS PERSONAS QUE TE ENCUENTRES, PUEDEN ESTAR VIVIENDO UNA TORMENTA INTERIOR.

LA VIDA TE DA OPORTUNIDADES PARA MEJORAR Y HAY QUE ESTAR ABIERTOS PARA QUE LAS COSAS OCURRAN. 

LAS OPORTUNIDADES VIENEN DE CUALQUIER MANERA, LA CLAVE ESTÁ EN NO RENDIRSE, PORQUE SINO, NO SE LLEGA Y NO HAY PERDER LA ESPERANZA.

SOMOS LOS PROTAGONISTAS DE NUESTRA PROPIA VIDA.

NINGÚN CAMINO EN LA VIDA VA A SER FÁCIL, PERO SI EL CAMINO LO HAS ELEGIDO TÚ, SE SUPERARÁN MEJOR LAS DIFICULTADES QUE ENCUENTRES EN ÉSTE MISMO.

ESCUCHAR A NUESTRO CORAZÓN, EN VEZ DE LO QUE OCURRE ALREDEDOR.

LA CLAVE ESTÁ EN PEDIR AYUDA. PEDIR AYUDA  NO ES COSA DE DÉBILES.